De kunst van het stellen van vragen en doorvragen
t

Niewsgierigheid kweken

Deze week stond een interessant verslag van het symposium ‘Het nieuwsgierige kindop de site van De Correspondent. Tijdens dit symposium pleitten leden van de KNAW en de Akademie van Kunsten voor het aanwakkeren van nieuwsgierigheid bij kinderen in het basis- en voortgezet onderwijs. De centrale vraag was niet meer of dit nodig was, waarom die nodig was maar met name hoe je deze nieuwsgierigheid kunt aanwakkeren.

Ik moest aan dit symposium en deze vraag denken toen ik gisteren op het bord van een lagere school de volgende vragen zag staan. 

Nieuwsgierigheid kweken in lager onderwijs (Montessorischool)
Wat was het geval? Het thema van de week was vissen. En om dit thema concreet te maken had de juf gedurende de week de vragen van de leerlingen (in de leeftijd van 4 tot 6 jaar) geïnventariseerd en een aantal hiervan op het bord gezet. Ze had niet direct het antwoord gegeven - hoe voor de hand liggend ook - maar enkel wat vragen genoteerd. Deze vragen bleven de hele week op het bord staan. Op vrijdag zou vervolgens een leerling uit een hogere groep komen om met de klas de vragen te bespreken.

Dit lijkt me een prima concrete methode om nieuwsgierigheid te kweken bij leerlingen: inventariseer vragen en geef deze een centrale plek. Het laat zien dat het stellen van vragen belangrijk is. En dat nieuwsgierigheid beloond wordt ("mijn vraag staat op het bord").


Nieuwsgierigheid kweken in lager onderwijs (Montessorischool)


Terzijde, maar het betrof hier een montessorischool. Zou deze aanpak om nieuwsgierigheid te kweken nu hieraan toe te dichten zijn of zou deze aanpak enkel terug te brengen zijn tot de juf? Ik ga het bij een volgend bezoek vragen.

Meer over: , , ,